Rigveda book 10 hymn 27

From Spiritual India

Template:Rigveda book10 nav - सूक्त 27

Header:SpiritualIndia.org.

संस्कृत

असत सु मे जरितः साभिवेगो यत सुन्वते यजमनय शिक्षम |

अनाशीर्दामहमस्मि परहन्ता सत्यध्व्र्तं वर्जिनायन्तमाभुम ||

यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून तन्वाशूशुजानान |

अमा ते तुम्रं वर्षभं पचानि तीव्रंसुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम ||

नाहं तं वेद य इति बरवीत्यदेवयून समरणेजघन्वान |

यदावाख्यत समरणं रघावदादिद ध मेव्र्षभा पर बरुवन्ति ||

यदज्ञातेषु वर्जनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो मासन |

जिनामि वेत कषेम आ सन्तमाभुं पर तंक्षिणां पर्वते पादग्र्ह्य ||

न वा उ मां वर्जने वारयन्ते न पर्वतासो यदहम्मनस्ये |

मम सवनात कर्धुकर्णो भयात एवेदनु दयून्किरणः समेजात ||

दर्शन नवत्र शर्तपाननिन्द्रान बाहुक्षदः शरवेपत्यमानान |

घर्षुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू नवेषु पवयो वव्र्त्युः ||

अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड दर्षन नु पूर्वो अपरोनु दर्षत |

दवे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारेरजसो विवेष ||

गावो यवं परयुता अर्यो अक्षन ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः |

हवा इदर्यो अभितः समायन कियदासुस्वपतिश्छन्दयाते ||

सं यद वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रेन्तः |

अत्रा युक्तो.अवसातारमिछादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान ||

अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं दविपाच्च यच्चतुष्पात्संस्र्जानि |

सत्रीभिर्यो अत्र वर्षणं पर्तन्यादयुद्धोस्य वि भजानि वेदः ||

यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वानभिमन्याते अन्धाम |

कतरो मेनिं परति तं मुचाते य ईंवहाते य ईं वा वरेयात ||

कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसावार्येण |

भद्रा वधूर्भवति यत सुपेशाः सवयं सामित्रं वनुते जने चित ||

पत्तो जगार परत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः परति दधौवरूथम |

आसीन ऊर्ध्वामुपसि कषिणाति नयंं उत्तानामन्वेति भूमिम ||

बर्हन्नछायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्तिगर्भः |

अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा निदधे धेनुरूधः ||

सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात समजग्मिरन ते |

नव पश्चातात सथिविमन्त आयन दश पराक्सानु वि तिरन्त्यश्नः ||

दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति करतवेपार्याय |

गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तन्तुषयन्ती बिभर्ति ||

पीवानं मेषमपचन्त वीरा नयुप्ता अक्षा अनु दीवासन |

दवा धनुं बर्हतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतःपुनन्ता ||

वि करोशनासो विष्वञ्च आयन पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः |

अयं मे देवः सविता तदाह दर्वन्न इद वनवत्सर्पिरन्नः ||

अपश्यं गरामं वहमानमारादचक्रया सवधयावर्तमानम |

सिषक्त्यर्यः पर युगा जनानां सद्यःशिश्ना परमिनानो नवीयान ||

एतौ मे गावौ परमरस्य युक्तौ मो षु पर सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि |

आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्कौपरो बभूवान ||

अयं यो वज्रः पुरुधा विव्र्त्तो.अवः सूर्यस्य बर्हतःपुरीषात |

शरव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथीजरिमाणस्तरन्ति ||

वर्क्षे-वर्क्षे नियता मीमयद गौस्ततो वयः पर पतान्पुरुषादः |

अथेदं विश्वं भुवनं भयात इद्रायसुन्वद रषये च शिक्षत ||

देवानां माने परथमा अतिष्ठन कर्न्तत्रदेषमुपर उदायन |

तरयस्तपन्ति पर्थिविमनूप दव बर्बूकं वहतःपुरीषम ||

सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि म समैताद्र्गप गूहःसमर्ये |

अविः सवः कर्णुते गूहते बुसं स पादुरस्यनिर्णिजो न मुच्यते ||

Romanization

asat su me jaritaḥ sābhivegho yat sunvate yajamanaya śikṣam |

anāśīrdāmahamasmi prahantā satyadhvṛtaṃ vṛjināyantamābhum ||

yadīdahaṃ yudhaye saṃnayānyadevayūn tanvāśūśujānān |

amā te tumraṃ vṛṣabhaṃ pacāni tīvraṃsutaṃ pañcadaśaṃ ni ṣiñcam ||

nāhaṃ taṃ veda ya iti bravītyadevayūn samaraṇejaghanvān |

yadāvākhyat samaraṇaṃ ṛghāvadādid dha mevṛṣabhā pra bruvanti ||

yadajñāteṣu vṛjaneṣvāsaṃ viśve sato maghavāno maāsan |

jināmi vet kṣema ā santamābhuṃ pra taṃkṣiṇāṃ parvate pādaghṛhya ||

na vā u māṃ vṛjane vārayante na parvatāso yadahammanasye |

mama svanāt kṛdhukarṇo bhayāta evedanu dyūnkiraṇaḥ samejāt ||

darśan nvatra śṛtapānanindrān bāhukṣadaḥ śaravepatyamānān |

ghṛṣuṃ vā ye niniduḥ sakhāyamadhyū nveṣu pavayo vavṛtyuḥ ||

abhūrvaukṣīrvyu āyurānaḍ darṣan nu pūrvo aparonu darṣat |

dve pavaste pari taṃ na bhūto yo asya pārerajaso viveṣa ||

ghāvo yavaṃ prayutā aryo akṣan tā apaśyaṃ sahaghopāścarantīḥ |

havā idaryo abhitaḥ samāyan kiyadāsusvapatiśchandayāte ||

saṃ yad vayaṃ yavasādo janānāmahaṃ yavāda urvajreantaḥ |

atrā yukto.avasātāramichādatho ayuktaṃ yunajadvavanvān ||

atredu me maṃsase satyamuktaṃ dvipācca yaccatuṣpātsaṃsṛjāni |

strībhiryo atra vṛṣaṇaṃ pṛtanyādayuddhoasya vi bhajāni vedaḥ ||

yasyānakṣā duhitā jātvāsa kastāṃ vidvānabhimanyāte andhām |

kataro meniṃ prati taṃ mucāte ya īṃvahāte ya īṃ vā vareyāt ||

kiyatī yoṣā maryato vadhūyoḥ pariprītā panyasāvāryeṇa |

bhadrā vadhūrbhavati yat supeśāḥ svayaṃ sāmitraṃ vanute jane cit ||

patto jaghāra pratyañcamatti śīrṣṇā śiraḥ prati dadhauvarūtham |

āsīna ūrdhvāmupasi kṣiṇāti nyaṃṃ uttānāmanveti bhūmim ||

bṛhannachāyo apalāśo arvā tasthau mātā viṣito attigharbhaḥ |

anyasyā vatsaṃ rihatī mimāya kayā bhuvā nidadhe dhenurūdhaḥ ||

sapta vīrāso adharādudāyannaṣṭottarāttāt samajaghmiran te |

nava paścātāt sthivimanta āyan daśa prāksānu vi tirantyaśnaḥ ||

daśānāmekaṃ kapilaṃ samānaṃ taṃ hinvanti kratavepāryāya |

gharbhaṃ mātā sudhitaṃ vakṣaṇāsvavenantantuṣayantī bibharti ||

pīvānaṃ meṣamapacanta vīrā nyuptā akṣā anu dīvaāsan |

dvā dhanuṃ bṛhatīmapsvantaḥ pavitravantā carataḥpunantā ||

vi krośanāso viṣvañca āyan pacāti nemo nahi pakṣadardhaḥ |

ayaṃ me devaḥ savitā tadāha drvanna id vanavatsarpirannaḥ ||

apaśyaṃ ghrāmaṃ vahamānamārādacakrayā svadhayāvartamānam |

siṣaktyaryaḥ pra yughā janānāṃ sadyaḥśiśnā pramināno navīyān ||

etau me ghāvau pramarasya yuktau mo ṣu pra sedhīrmuhurinmamandhi |

āpaścidasya vi naśantyarthaṃ sūraśca markauparo babhūvān ||

ayaṃ yo vajraḥ purudhā vivṛtto.avaḥ sūryasya bṛhataḥpurīṣāt |

śrava idenā paro anyadasti tadavyathījarimāṇastaranti ||

vṛkṣe-vṛkṣe niyatā mīmayad ghaustato vayaḥ pra patānpuruṣādaḥ |

athedaṃ viśvaṃ bhuvanaṃ bhayāta idrāyasunvad ṛṣaye ca śikṣat ||

devānāṃ māne prathamā atiṣṭhan kṛntatradeṣamupara udāyan |

trayastapanti pṛthivimanūpa dva bṛbūkaṃ vahataḥpurīṣam ||

sā te jīvāturuta tasya viddhi ma smaitādṛghapa ghūhaḥsamarye |

aviḥ svaḥ kṛṇute ghūhate busaṃ sa pādurasyanirṇijo na mucyate ||

हिन्दी

This page does not have any text. Please help to make this page

English

This page does not have any text. Please help to make this page